Copy/Culture Symposium Beijing

Copy/Culture
Onze designcultuur is geobsedeerd door authenticiteit. Kopiëren wordt snel gezien als iets verwerpelijks. Zo zou een idee van een ander overnemen en het toe-eigenen van elementen in een eigen creatie getuigen van creatieve armoede. Maar is dit terecht? Wat is er mis met het openstaan voor interpretatie? Musici citeren al eeuwen, waarom zou dat in andere creatieve disciplines ook niet het geval kunnen zijn? Waar begint de kopie en waar eindigt het citaat?

Bedrijven en makers beschermen ijverig hun creatieve, technische of technologische investeringen. Terecht, want vaak investeren ze veel geld in deze ontwikkelingen. Maar past dit nog wel binnen een tijd van digitale verspreiding waarin de auteur, de maker of de bedenker lastig te bepalen is? En hoort het überhaupt nog in een cultuur waarin citaat en kopie steeds tot verrijking en vernieuwing hebben gezorgd?

Copy/Culture in Berlijn
Op zaterdag 4 juni 2011 presenteerden Premsela en DMY het eerste Copy/Culture Symposium over kopiëren en design. Gasten waren architect, schrijver en medeoprichter MovingCities, Bert de Muynck; grafisch vormgever en art director, Ronald Tau; ontwerper, criticus, en medeoprichter Urban China magazine, Jiang Jun; Chinese advocaat auteursrecht, Allen Wang; Prof. Frans Vogelaar; Hybrid Space Lab (Berlijn) en Academy for Media Arts (Keulen) en juridisch specialist BNO, Anouk Siegelaar. Samen bespraken ze over onze houding tegenover kopiëren (cult vs cultuur), en hoe de industrie op kopiëren reageert.

'Natuurlijk zijn mijn fonts vrijelijk te gebruiken door iedereen. Maar zo gauw je er geld mee gaat verdienen krijg je mij op je dak' - Erik Spiekermann

'Kopiëren is een noodzakelijke tussenfase voor een opkomende economie of bedrijfssector' – in dit geval China - Aric Chen

'Copyright is de grootste bullshit van deze tijd' - Janne Kytännen (ontwerper)

Kijk voor meer informatie over onze Copy/Culture-reeks op iTunes, Vimeo en onze website.